Tylko na DoRzeczy.plWkład Polski w budowę Izraela

Wkład Polski w budowę Izraela

Wojsko polskie w Palestynie
Wojsko polskie w Palestynie / Źródło: prof. W. Julian Korab-Karpowicz
Dodano 72
Dnia 1 marca 2018 roku The Jerusalem Post opublikował tekst pt. „1946 US Document Reveals Poles Treated Jews as Badly as Germans Did. The report said many Jews preferred to flee, even to Germany, after the war” ["Dokument amerykański z 1946 roku ujawnia, że Polacy traktowali Żydów tak źle, jak robili to Niemcy. Raport mówi, że wielu Żydów wolało uciekać, nawet do Niemiec, po wojnie"]. Celem tego artykułu jest wyjaśnienie tego nieporozumienia i skorygowanie nieprawdziwych interpretacji dotyczącej naszej wspólnej żydowsko-polskiej historii.

Moje tezy oprę na dokumencie historycznym z lat 1942-1943 jakim jest Kronika 3 Dywizji Strzelców Karpackich. Dywizja Strzelców Karpackich była polską jednostką wojskową, która podczas II wojny światowej działała na Bliskim Wschodzie, a później we Włoszech (słynna bitwa pod Monte Casino) i była częścią Armii Generała Andersa.

Zacznę od mało znanego, a może nawet zaskakującego faktu. Polska, choć, co musimy odnotować z żalem, jest tak często oskarżana o antysemityzm, była prawdopodobnie pierwszym krajem na świecie wspierającym założenie Izraela. Jej poparcie dla Żydów mających własne niepodległe państwo datuje się na późne lata 30te XX wieku, kiedy to Wielka Brytania, która zarządzała wówczas Palestyną, była w dużej mierze nadal wroga tej idei. Dnia 9 września 1936 roku przedstawiciele żydowskich organizacji wolnościowych, dowodzonych przez przywódcę syjonistycznego Ze'ev Jabotinsky'ego, spotkali się w Warszawie z członkami rządu polskiego. W wyniku tego spotkania organizacje paramilitarne, Hagenah i Irgun, otrzymały z Polski broń i szkolenia. Do czasu niemieckiej inwazji we wrześniu 1939 i wybuchu II wojny światowej, aż 3000 karabinów, 220 karabinów maszynowych, 10 000 granatów i 3 miliony sztuk amunicji zostało przemyconych z Polski przez kontrolowaną przez Brytyjczyków granicę palestyńską, aby zaopatrzyć te żydowskie organizacje. Ponadto około dziesięciu tysięcy członków Betaru otrzymało szkolenie wojskowe. Wszystko to zostało zorganizowane przez polski wywiad wojskowy.

Zaatakowana z obu stron

We wrześniu 1939 roku Polska została zaatakowana z obu stron: 1 września przez hitlerowskie Niemcy a 17 września przez Związek Radziecki. Polska jednak nigdy się nie poddała i znaczna część Polskich Sił Zbrojnych i Rząd RP zostały ewakuowane przez Rumunię do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii i dalej walczyła z Niemcami do końca II wojny światowej. Okupanci podzielili Polskę. W zachodniej części kraju niemieccy naziści rozpoczęli swój plan eksterminacji ludności polskiej, w pierwszej kolejności biorąc na cel przedstawicieli polskiej klasy średniej: urzędników i funkcjonariuszy publicznych, uczonych, aktorów, duchownych katolickich, i ich mordowali. We wschodniej zaś części, Sowieci zachowywali się zasadniczo tak samo, ale zamiast dokonywania bezzwłocznych mordów (z godnym zauważenia wyjątkiem Katynia, gdzie zginęło 15 000 polskich elitarnych oficerów i policjantów), wysłali tych, których uważali za swoich wrogów klasowych: biznesmenów, właścicieli ziemskich, policjantów, urzędników państwowych i ich rodziny, w tym dzieci, na Syberię, gdzie wielu z nich umarło z powodu ostrego klimatu i trudnych warunków życia. Szacuje się, że w latach 1939-1941 na Syberię wysłano co najmniej 320 000 obywateli polskich, w tym 70 000 Żydów.

Sytuacja radykalnie zmieniła się wraz z niemiecką inwazją na Związek Radziecki w czerwcu 1941. W wyniku negocjacji między władzami radzieckimi i Rządem RP na uchodźstwie, który nie wiedział wówczas jeszcze o zbrodni katyńskiej, obywatele polscy zostali zwolnieni z gułagów i innych miejsc ich uwięzienia. Ponadto, w sierpniu 1941 roku zaczęły powstawać Polskie Siły Zbrojne w ZSRR. Pierwszym powodem niezgody była definicja obywatelstwa. Strona polska podkreślała, że ​​polskimi obywatelami, którzy mogą wstąpić do tworzącej się armii, są nie tylko etniczni Polacy, ale także mniejszości, a w szczególności Żydzi. Faktycznie tysiące polskich Żydów chciało dołączyć do nowo utworzonych Polskich Sił Zbrojnych, popularnie zwanych Armią Andersa ze względu na ich dowódcę gen. Władysława Andersa. Jednak Sowieci, którzy zagarnęli polskie ziemie wschodnie, podkreślali, że ci, którzy nie są etnicznymi Polakami, są teraz obywatelami radzieckimi. Z jednej strony przeszkadzali więc Żydom do wstąpienia do armii polskiej, a z drugiej strony manipulowali opinią publiczną, sugerując, że Żydzi nie mogli wstąpić do polskiego wojska z powodu rzekomego „polskiego antysemityzmu”. Tutaj tkwi źródło nieporozumienia i błędnej interpretacji. Sowieci, dla których niepodległa Polska była nadal wrogiem, grali podwójną grę. Dla swoich celów chcieli użyć polskich żołnierzy, a po 1945 roku opanować cały nasz kraj, ale jednocześnie zrujnować reputację Polski wśród jej zachodnich sojuszników, a tym samym zmniejszyć ich poparcie dla naszej niepodległości, oskarżając Polaków o antysemityzm. Ta podwójna gra wyjaśnia wiele wydarzeń, w których obwinia się Polaków. Są to wydarzenia, które na pierwszy rzut oka wydają się zupełnie ze sobą niezwiązane i miały miejsce w różnym czasie, jak na przykład dezercja żołnierzy żydowskich z armii Andersa, a także sprawa Jedwabnego i Kielc.

Rola gen. Andersa

Zawdzięczamy to jedynie dzięki zdeterminowanej postawie gen. Andersa, że pomimo sowieckiej opozycji aż 4000 obywateli polskich, którzy byli Żydami, mogło dołączyć do armii polskiej. Stanowili oni około 6% oficerów i żołnierzy, w liczbie około 67 tysięcy, którzy, z uwagi na pogarszające się stosunki między władzami sowieckim a Rządem RP na uchodźstwie, opuścili ZSRR pod koniec 1942 roku. Towarzyszyło im około 2000 cywilów pochodzenia żydowskiego, wśród których znaczną część stanowili dzieci. Przebywanie razem z wojskiem polskim było dla nich jedyną szansą na opuszczenie Związku Radzieckiego i przyjechanie do Palestyny, co faktycznie wkrótce nastąpiło. Brytyjska administracja sprzeciwiała się obecności żydowskich cywili wzdłuż żołnierzy. Problem został genialnie rozwiązany przez Polaków, którzy ubrali żydowskie dzieci w mundurki szkoły katolickiej, a pozostałą resztę grupy cywilów przetransportowali okrężną drogą morską, unikając w ten sposób brytyjskiej kontroli granicznej. Potem zaczęły się masowe dezercje żołnierzy pochodzenia żydowskiego. Im bardziej Armia Andersa zbliżała się do Palestyny, tym więcej było dezercji. Zostało to natychmiast zauważone przez wrogów Polski i wykorzystane we wrogiej propagandzie. Sowiecki mieli też swoje sieci wywiadowcze i swoich wpływowych zwolenników w Waszyngtonie. Interpretowali oni dezercje jako skutek antysemityzmu, który, jak napisano w raporcie amerykańskim z 1946 roku: „Osiągnął takie rozmiary w polskim wojsku pod dowództwem generała Władysława Andersa, że ​​wielu żydowskich żołnierzy poczuło się zmuszonych do opuszczenia tych sił zbrojnych”. Jednakże, w armii Andersa antysemityzm był nieznaczny, albo wręcz nie było go wcale. Te dezercje, całkowicie niezrozumiane lub raczej celowo błędnie zinterpretowane przez autorów tego raportu, były w istocie kolejnym wielkim wkładem Polski w budowę państwa Izrael.

"Nikt nie czynił odróżnienia między Polakami a Żydami"

Dowodem podważającym twierdzenia przedstawionym w raporcie amerykańskim jest Kronika 3 Dywizji Strzelców Karpackich, 1942-1943, którą można łatwo znaleźć w PDF (dokument C.292) na stronie internetowej Instytutu im. Gen. Sikorskiego w Londynie. Dywizja Strzelców Karpackich, licząca 14056 żołnierzy i oficerów, była częścią Armii Andersa. Na stronie 44 Kroniki możemy przeczytać, że wielu żydowskich żołnierzy opuściło jej szeregi kiedy Dywizja dotarła do Palestyny. Liczba dezerterów w okresie krótszym niż jeden miesiąc od 15 listopada 1943 do 10 grudnia 1943 wyniosła 601. Chociaż całkowita liczba dezercji nie jest podana, na stronie 45 określona została jako „proporcja bardzo znamienna”. Na tej samej stronie napisane jest: „Wśród żołnierzy Dywizji nie było antysemityzmu. Nikt nie czynił odróżnienia między Polakami a Żydami. Żydzi czuli się w DSK dobrze... i ogólnie słyszy się opinię, że lepiej iż Żydzi zdezertowali teraz”.

Kronika to dokument historyczny, który nie został napisany z jakichkolwiek powodów propagandowych, ale jest wiernym opisem wydarzeń, dzień po dniu. Autor, który był prawdopodobnie niższej rangi oficerem nie mógł znać wszystkich szczegółów dotyczących dezercji. W rzeczywistości całkowita liczba dezercji żołnierzy pochodzenia żydowskiego w armii Andersa wynosiła 80% ich stanu osobowego i objęła ponad 3000 żołnierzy i oficerów, ale wszystkie dezercje odbywały się za zgodą generała Andersa. Zwykle za dezercję z wojska w czasie wojny grozi kara śmierci. Jednak żaden żołnierz żydowski nie został nigdy za dezercję ukarany, ani aresztowany, ci, którzy zostali schwytani i postawieni przed generałem Andersem, zostali natychmiast przez niego zwolnieni. On i jego oficerowie uważali, że jeśli Żydzi opuszczają wojsko polskie, ponieważ są lojalni wobec Izraela i nie uciekają z pola walki, ale chcą walczyć o swoją ojczyznę, to powinni być wspierani. I w rzeczywistości, opuszczający Armię Andersa żołnierze przyłączami się do Hagenah i innych organizacji, a najsławniejszym z tych, którzy opuścili jej szeregi, był przyszły prezydent Izraela Menachem Begin, znany z swoich polskich kolegów żołnierzy jako Mieczysław Biegun.

Ci, którzy postanowili pozostać

Byli także Żydzi, około ośmiuset, którzy pozostali w armii Andersa. 3 Dywizja Piechoty Karpackiej została przewieziona do Włoch, gdzie w maju 1944 roku wzięła udział w słynnej bitwie pod Monte Casino, która kosztowała łącznie ponad 70000 brytyjskich, amerykańskich, hinduskich, francuskich, nowozelandzkich, polskich, żydowskich i niemieckich żyć ludzkich, oraz zakończyła się zawieszeniem polskiej flagi polskiego czytania na zniszczonym średniowiecznym klasztorze, na szczycie wzgórza. Utraciwszy około 10% składu osobowego, dywizja kontynuowała walkę z nazistowskimi siłami niemieckimi i wyzwoliła się w ciężkich bojach włoskie miasta: Anconę, a następnie Bolonię. A potem wojna się skończyła, a w 1946 roku dywizja została przetransportowana do Wielkiej Brytanii i tam zdemobilizowana. Jednakże większość żołnierzy 3 Dywizji nie wróciła do swojego domu w Polsce. Kiedy amerykański raport z 1946 roku mówi, że Żydzi woleli uciec, nawet do Niemiec, niż wracać do Polski po II wojnie światowej, jest to prawda. Ale aby uniknąć fałszywych manipulacji, trzeba to właściwie zrozumieć. Fakt, że pozostali Żydzi służący w armii Andersa woleli pozostać poza Polską w 1945 roku nie jest związany z ich złym traktowaniem ani uczuciami antyżydowskimi. Było to dlatego, bo Polska była wówczas krajem znajdującym się pod dominacją Sowiecką, i marionetkowa administracja, a w szczególności siły bezpieczeństwa, traktowały wszystkich służących w Armii Andersa lub związanych z AK i podziemnym oporem w Polsce jako wrogów. Obawiając się procesów politycznych i oskarżeń, większość żołnierzy polskich służących w armii Andersa nie powróciła do Polski po zakończeniu wojny.

Nie jest prawdą, że jesteśmy wrogami

Żydzi są narodem, który został poddany największej eksterminacji podczas II wojny światowej. Z drugiej strony Polska jest krajem, który jest największą ofiarą II wojny światowej. Po niemiecka okupacji hitlerowskiej, która kosztowała tak wiele polskich żyć i była tak niszczycielska, nastąpiła okupacja sowiecka. Radzieccy komuniści grali w swoją podwójną grę. Chcieli utrzymać Polskę w sferze swoich wpływów, a jednocześnie zmienić wizerunek Polski: od bohaterskiego kraju, który nigdy nie poddał się, do tego, który był haniebnie antysemicki, i traktował Żydów tak źle jak Niemcy. W ten sposób chcieli osłabić poparcie aliantów dla patriotycznego polskiego podziemia, zwłaszcza dla Armii Krajowej i dla Rządu RP na uchodźstwie. Niestety, wielu historyków, a także polityków, nie zrozumiało tej podłej gry. Nie rozpoznali prowokacji i fałszerstw. Sprawa Jedwabnego została zbudowana na zeznaniach osób, które w rzeczywistości zostały zmuszone przez komunistyczną policję do przyznania się do czegoś, co tak naprawdę się nie stało. To nie byli polscy sąsiedzi, którzy mordowali miejscową ludność żydowską w dniu 10 czerwca 1941 roku, ale robiły to specjalne jednostki niemieckiego Gestapo. To, co się wydarzyło 4 lipca 1946 r. W Kielcach, zostało również zaaranżowane przez komunistyczne siły bezpieczeństwa. Celem było zrujnowanie reputacji Polski i uczynienie nas, Żydów i Polaków wrogami. Musimy ponownie dokładnie zbadać naszą wspólną historię, ponieważ nie jest prawdą, że jesteśmy wrogami. Można z nas tylko zrobić wrogami za pomocą fałszerstw historycznych i manipulacji.

W rzeczywistości, pomimo różnic między Żydami i Polakami, które są tak oczywiste i są związane z naszymi odmiennymi religiami i różnymi systemami wartości, mamy także wiele wspólnego. Umiemy powstać z popiołów, stanąć odważnie dla obrony naszych narodów, i bronić naszych tradycji i niepodległości.

Podziękowania: Artykuł w wersji angielskiej został opublikowany w The Jerusalem Post dnia 19 marca 2018 roku.

Dodatek dla czytelnika polskiego

To już drugi mój artykuł opublikowany w znanej gazecie izraelskiej, jaką jest The Jerusalem Post, w którym bronię Polskę przed niesprawiedliwymi oskarżeniami i przedstawiam polski punkt widzenia na zagadnienia polsko-żydowskie. Obrona obywateli to podstawowa funkcja państwa. Powinna powstać specjalna państwowa instytucja w ramach IPN lub od niego niezależna, której podstawowym zadaniem byłoby obrona Polski przez kłamliwymi oskarżeniami, kształtowanie pozytywnego obrazu Polski za granicą oraz zbieranie dowodów historycznych oraz opracowań i ich publikowanie np. w formie białych ksiąg, które wydawane byłyby w kilku językach. Jej pracownicy powinni aktywnie śledzić jakie treści na temat Polski wydawane są za granicą i być przygotowani do tego aby dementować nieprawdziwe informacje i publikować artykuły, zarówno w polskiej prasie, jak i w gazetach za granicą. W obronie Polski powinien też być zaangażowany MSZ.

To nie jednostronne przepraszanie jest metodą na poprawianie stosunków z innymi narodami, ale odważna obrona prawdy, a także szukanie wspólnych wartości i momentów w historii, które miast dzielić, łączą i budują, a przede wszystkim wspólnych interesów. Język polityki to bowiem przede wszystkim język interesu i każde państwo, a w szczególności Izrael i Polska, potrzebuje przyjaciół. A co nas łączy, to nie zawsze łatwa wspólna historia, ale także to, że z trudem odzyskaliśmy nasze państwa i nie chcielibyśmy ich utracić, bo bardzo sobie cenimy naszą tradycję i niepodległość.

Prof. Włodzimierz Julian Korab-Karpowicz

Włodzimierz Julian Korab-Karpowicz (pseudonim literacki W. Julian Korab-Karpowicz) jest filozofem i myślicielem politycznym, profesorem Uniwersytetu Łazarskiego w Warszawie i Zayed University w Dubaju. Otrzymał doktorat na Uniwersytecie w Oksfordzie. Wykładał na wielu uniwersytetach na świecie. Jest autorem kilku książek, w tym Traktatu Polityczno-Filozoficznego oraz Harmonii społecznej, wydanej ostatnio przez PIW w ramach serii Biblioteka Myśli Współczesnej.

Czytaj także:
Blumsztajn: Musi zostać przyjęta żydowska opowieść o Holokauście
Czytaj także:
"Są akcenty antysemickie, ale pojawiły się również akcenty antypolskie". Gowin o relacjach z Izraelem

/ jfi

Czytaj także

 72
  • Marysia M IP
    Proszę wybaczyć ale artykuł całkowicie wypacza rzeczywistość, tendencyjność autora artykułu jest rażąca w obliczu dostępnej literatury faktu, zaś podnoszenie swoistego zaklęcia antysemityzm bez wyświetlenia jego rzeczywistego pojęcia poważnie sprowadza niniejszy artykuł do jedynie propagandowych wizji zmiękczania barier obronnych goya. Warto przytoczyć stan faktyczny z ubiegłego wieku aby zrozumieć, że to nie przypadek a spisek żydowski, „Gdy bolszewicy zagarnęli władzę w Moskwie, propaganda Litwinowa, Radka i spółki w tajnej masonerii stała się czynną i łatwiej można było uchwycić nici tego całego spisku. Pokazaliśmy np., jak szajka żydowsko - bolszewicka kierowała rządami Prus, Bawarji i Węgier. Zwróciliśmy także uwagę na to, do jakiego stopnia tajemnicze wpływy pracowały w Paryżu na konferencji pokojowej, na ciekawy fakt, że zasada samostanowienia narodów tak niebezpieczna dla Brytańskiego Imperjum, była wspólnym postulatem tak Wilsona, jak Lenina, i że Polska, której żydzi i Niemcy się obawiają, została przez Konferencję ekonomicznie osłabiona i zaatakowana wraz z Węgrami przez siły międzynarodowej pracy pod kierunkiem bolszewików.” Przyczyna wrzenia światowego z przedmową wydawcy „THE MORNING POST“ W-wa1921 s.235-236
    Od 1944 do 1956 r. żydowsko-komunistyczna władza w Polsce wymordowała około 600 tys. Polaków nie licząc ponad miliona wywiezionych do sowieckich łagrów -Związek Sybiraków przyjmuje, że – wraz z deportacjami w latach 1944–1956 - wywieziono w sumie 1 mln 350 tys. osób.
    Mając na względzie dorobek naukowy oraz doświadczenia wszelkich narodów na których Żydzi pasożytowali, nie trudno antycypować jedynie trafnego osądu, że nienawiść w narodzie żydowskim zajmuje fundamentalną jego cechę w zakresie jego rozpoznawalności ale też i narzędzia do ogłuszania instynktów samoobronnych narodów atakowanych brutalnie przez Żydów, oczywiście cel od tysięcy lat pozostaje ten sam. Celem a także „Bogiem” Żydów jest złoto, do niego się Żydzi w istocie modlą i to tylko złoto stanowi ich jedyną niemoralną podstawę i przyczynę istnienia, gdyby jej nie mieli nie mieli by po co żyć !
    Tylko kategoryczne i stanowcze wykluczenie Żydów z życia politycznego może chronić narody przed rasizmem, który jest żywotnym elementem funkcjonowania Żydów w innym przypadku grozi to powtórką ; Komuniści żydowscy z ZSRR ponoszą odpowiedzialność za wymordowanie po 01.09.1939 r. jeńców wojennych i polskiej inteligencji w Katyniu, w Miednoje, w Ostaszkowie, w Charkowie, w Starobielsku, w Kozielsku – to zemsta za udaremnienie rozlania się w 1920 r. żydowskiego komunizmu po całej Europie.
    Żydzi przyjęli za normę dokładnie odwrotną moralność i etykę niż My chrześcijanie się kierujemy, to co dla chrześcijanina jest święte dla Żyda jest śmieszne o czym w powyższym tekście. To co dla chrześcijanina jest niedopuszczalne jak grabież, mord i zdrada dla Żyda stało się pożądaną normą ich istnienia.
    Fakty dobitnie świadczą, że Polska od 1939 roku jest pod stałą okupacją - po wyjściu sowietów pozostało zaplecze wrogiej mniejszości etnicznej jaką są żydzi odpowiedzialni za mordy, ludobójstwo dokonanego na Polakach oraz także jako wspólnicy wywózki Polaków na  zatracenie w gułagach Syberii w latach 1945-1956 ! Swoisty cyrk w 1989 roku był jedynie zmianą skóry żydowskiej władzy, która podstępem i zbrodnią (Żydzi z UB praktycznie wymordowali całą polską inteligencję) zdobyła władzę w Polsce - Żydzi podszywając się za Polaków stworzyli fikcję państwa, gdzie faktycznie wyrugowali ekonomicznie każdego co mądrzejszego Polaka - łajdaków przekupując przez co stworzyli pole do niewyobrażalnej grabieży majątku narodowego oraz uwłaszczyli się i zajęli wszelkie możliwe urzędy - gnębiąc Polaków i faktycznie czyniąc z nas nędzarzy, wspierani agresywnie mediami i zażydzonym episkopatem !!
    Graetz w “Historii Żydów” W-wa 1929 (T.V str. 27) mówi wprost: “Talmud stał się wyłącznym autorytetem w łonie żydostwa i wyparł niemal Biblię z świadomości narodu”. W “Wielkiej Literaturze Powszechnej” W-wa 1930 (T. I str. 331) inny Żyd mówi: “Talmud jest właściwie kodeksem kanonicznym, karnym i cywilnym, zbiorem ustaw dotyczących życia ob¬rzędowego, rodzinnego i osobistego”. Według Talmudu dla żyda tylko żyd jest bliźnim. Nie jest nim goj“. Żydzi uważają się za „Naród wybrany“. Treściwie określa to 4-ty artykuł 5-go protokółu Mędrców Syonu: „Przeze mnie panują królowie. Prorocy zaś zapowiedzieli nam, że wybrani jesteśmy przez samego Boga do panowania nad światem. Bóg dał nam genialność, byśmy mogli uskutecznić to zadanie“. Żaden z narodów nie jest pełen tak monstrualnej megalomani jak żydzi, nazywający innych „bydlęcym nasieniem“ lub bydłem z ludzkimi twarzami“. (Sanhédrin, traktaty 91, 21, 1051).
    Już przed wiekiem pisze Werner Sombart: ,,Pogląd, że wolno nie-żyda ze skóry obedrzeć, że wolno go oszukać i wyzyskać bez popełnienia grzechu, utwierdził się mianowicie wszędzie tam, gdzie krętactwo rozwinęło się przez studiowanie Talmudu, jak przede wszystkim w gminach żydowskich na wschodzie Europy".

    A tak o Żydach pisze nie Polak, lecz Żyd, pochodzący z Polski, (H, Graetz urodził się w miasteczku Książ pod Śremem, lata młodości spędził w Żerkowie;
    ,,Krętactwa i oszustwa stały się zasadniczym rysem charakteru Żydów polskich. Poczucie prawa stało się im tak samo obcym, jak prostota i zrozumienie prawdy. Oszustwo wywołuje u nich radość zwycięstwa. Oczywiście, że wzajemnie Żydzi oszukiwać się nie mogli, znali siebie na to za dobrze, lecz otoczenie nieżydowskie, w którym żyli, odczuwało bardzo boleśnie tę „przewagę“ talmudycznego ducha Żydów polskich, Tym zdemoralizowaniem Żydów polskich zostało zarażone żydostwo w Europie zachodniej, dokąd Żydzi z Polski emigrowali, Żydostwo europejskie zostało w ten sposób niejako „spolonizowane“.
    Historia powinna być matką nauki dla potomnych a w szczególności powinna prowadzić do wyciągania rzeczowych i celnych wniosków, Żydzi są doskonale znani od tysięcy lat i chociażby z przytoczonego przykładu przez Sombarta należy pobrać nauki; „Takim nieustannie wędrującym plemieniem byli Żydzi, którzy około r. 1200 przed nar, Chr. całą falą zalali krainę Kanaan i osiadłą tam ludność tubylczą zmusili do pracy dla siebie“) Opanowanie kraju tego nie nastąpiło drogą wojny, nie odwagą i nie orężem, lecz drogą ujarzmienia gospodarczego. Przez opanowanie gospodarcze Żydzi zmusili ludność tego kraju do ciężkiej pracy dla siebie. Zyski z pracy całej ludności ciągnęli oni. „Siedzieli po miastach jako lichwiarze, jako wierzyciele ludności, ujarzmiona ludność zaś w utworzonych koloniach jako chłopi uprawiała dla nich rolę“.
    Po 1989 roku mamy Polskę zadłużoną i zubożałą z upodlonymi Polakami w tym też milionami wygonionymi batem ekonomicznym przez Żydów na obczyznę, w zamian mamy eksodus Żydów do Polski oraz „niewolników” ukraińskich, takie są fakty.
    Posiadając wiedzę zrozumiemy więc, że między Polakami i Żydami ugody być nie może. Mając powyższe na uwadze, każdy z czytelników nawet ten zawzięcie odporny na wiedzę powinien zrozumieć skąd i kto Polskę w tak horrendalne długi wprowadził, skoro rządy w Polsce w istocie do Żydów należą !
    Dodaj odpowiedź 1 0
      Odpowiedzi: 0
    • Betar & ŻZW & Wojsko Polskie IP
      Dla łgarzy z ŻOB-u w Izraelu i USA, którzy fałszują historię w Kominternowskim stylu:
      youtube
      Dodaj odpowiedź 1 0
        Odpowiedzi: 0
      • hor-net.pl IP
        na marginesie:
        https://dorzeczy.pl/kraj/59248/Naczelny-rabin-Polski-odpowiada-na-komunikat-Episkopatu-Wazna-deklaracja.html
        czytamy: „"Będziemy nadal wypowiadać się przeciwko antypolskim zarzutom wśród Żydów" – napisał rabin Michael Schudrich w liście do przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego” …
        a następnie tutaj:
        https://dorzeczy.pl/kraj/60583/Antysemityzm-w-Polsce-Naczelny-rabin-Polski-wystapil-w-niemieckiej-TV.html
        czytamy: „"Żydzi w Polsce doświadczają nowej fali antysemityzmu. Powodem jest nowe prawo negujące polski współudział w nazistowskich zbrodniach" – grzmi napis poprzedzający wywiad z Schudrichem”
        PYTANIE: KIEDY RABIN MÓWI PRAWDĘ?
        Dodaj odpowiedź 3 0
          Odpowiedzi: 0
        • pretoniusz IP
          Treść została usunięta
          Dodaj odpowiedź 0 4
            Odpowiedzi: 1
          • Hanocri IP
            Chlopie to oglos jeszcze ze Ziemia jest plaska i jestes na prostej drodze do zmienienia rzeczywistosci i historii.
            Dodaj odpowiedź 1 9
              Odpowiedzi: 1

            Czytaj także